Autoportret ukazujący kobietę zawieszoną pomiędzy światem realnym a wewnętrznym. Monochromatyczna postać siedzi na schodach prowadzących donikąd-to symbol emocionalnego labiryntu, po którym poruszamy się, szukając sensu, siebie, wyjscia. Tło emanuje kolorem i intensywnością, kontrastując z surowością ciała. Obraz opowiada o kobiecości, izolacji i o tym, że czasem największa podróż to ta do wnętrza własnych myśli.